Το Παιχνίδι


Με ρούχα καθαρά χρωματιστά σου δώθηκα,
για μια στιγμή το΄χα πιστέψει σώθηκα,
ένα βραδυ γιορτινό με χάρισαν σε σένα.
Το λάτρεψες το δώρο σου από το πρώτο λεπτό,
ήταν αστείο, όμορφο και τόσο απλό
δε χόρταινες αυτό, εσύ,
να τ΄αγκαλιάζεις κάθε μέρα.

Ένα παιχνίδι να΄ναι δίπλα όταν πονάς,
ένα παιχνίδι που θα ζει αν γελάς.

Το είχες στο κρεββάτι σου τα βράδια που κοιμόσουν,
σχολείο όταν πήγαινες πάντα το σκεφτόσουν,
τις νύχτες του μιλούσες ήσυχα, για σένα.
Αυτό μαζί σου πάντοτε ήταν ευτυχισμένο
στην αγκαλιά σου την βαθιά για πάντα ήταν χαμένο
κι απ΄το γραφείο σου ψηλά συλλογιόταν
μόνο εσένα.

Ένα παιχνίδι να΄ναι δίπλα όταν πονάς,
ένα παιχνίδι που θα ζει αν γελάς.

Πολλές βδομάδες πέρασαν και μια γιορτή ξανάρθε
κι η πόρτα του σπιτιού σου ακούστηκε θαρρώ.
Ένα καινούργιο παιχνίδι που γυαλίζει,
τόσο κομψό και όμορφο, τίποτα δεν θυμίζει
και περπατάει μόνο του, σε κάνει να γελάς.
Δεν του μιλάς ποτέ για σένα,
δεν ξέρω αν μπορεί ν΄ακούσει καν,
μα περπατάει μόνο του σε κάνει να γελάς.

Ένα παιχνίδι να΄ναι δίπλα όταν πονάς,
ένα παιχνίδι που θα ζει αν γελάς.


Το παλιό σου παιχνίδι έχεις να δεις καιρό,
σ΄ένα πατάρι κρύβεται, υγρό και σκοτεινό.
Χιλιάδες τρύπες πάνω του, δε μοιάζει να πονά,
ακίνητο ανάμεσα σε όνειρα νεκρά,
μα ξάφνου ακούει χρώματα και βλέπει μουσική.
Εσυ γελάς.



ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ


Φωνή, μαντολίνο,
ακουστική κ ηλεκτρική κιθάρα,
άταστο μπάσσο,πλήκτρα.
Χάμοντ και σύνθια έπαιξε ο Θανάσης.