Μάσκα Χαράς



''Mάσκα χαράς''

Τώρα που ξέρω πως έχω χάσει
δεν διατάζω,δε δακρύζω,δε θυμώνω,
στα κρυφά όλο κοιτάζω,
τον κώλο της πουτάνας της ζωής.

Τώρα που ξέρω πως έχω χάσει
θα ντυθώ και θα βγω,
σε μια πόλη χρόνια νεκρή,
κάνω πως ζω.


Τώρα που ξέρω πως έχω χάσει

πως δε΄θα σαι εδώ,
θ΄αγοράσω καινούργια παπούτσια
και θ΄αρχίσω να πίνω νερό.

Τώρα που ξέρω πως δε με νοιάζει,
στις κλίκες σας θέλω να μπω,
να δανείζομαι ελπίδα,να πουλάω σαπίλα
και σε χρήμα τα όνειρα μου να δω.
Σ΄ένα θέατρο άδειο μονάχος να παίζω,
στο έργο του κακού μου εαυτου,
σκοτεινιά να μαζεύω και τρελλά να χορεύω
με τον γιο του πιο άθλιου καιρού.
Και όταν πια θα΄χω γίνει αυτό που μισούσα,
μη νομίσεις πως λείπω,πως δεν είμαι εδώ
με ασφάλεια για αίμα,
με φτερά διαλυμένα,
μάσκα χαράς φορώ.